Tajemnice różańca

Rozważania różańcowe braci nowicjuszy (2014)

Maryja wypowiada Bogu "tak" w imieniu całej ludzkości. Niech stanie się nam zbawienie! Maryja uczy nas przyjmować dar zbawienia — z prostotą i pokorą. Być może poczuła lęk, ujrzawszy anioła Gabriela. Jednak do Niej, a także do wszystkich, którzy przyjmują Jezusa do swojego serca, skierowane są słowa: "Nie bój się, moc Najwyższego cię osłoni!". Kobieta, oczekując dziecka, zastanawia się, jak ono będzie wyglądało, czy będzie podobne do niej, czy do ojca. Jednakże Jezus, którego Maryja nosi pod sercem, został poczęty mocą Ducha Świętego, którego nikt nigdy nie widział — dlatego Jej oczekiwanie jest zupełnie otwarte, nie czyni żadnych projekcji, nie stawia granic. Serce w ten sposób otwarte na Boga gotowe było przyjąć pełnię łaski, która sprawiła, że odtąd wszyscy ludzie zwą Maryję błogosławioną. Błogosławiony każdy, kto przyjmuje Jezusa do serca, nie stawiając żadnych barier Jego miłości. ...»


Tajemnice różańca

O. Stanisław Gołąb OP

Cały różaniec jest właściwie nieustającą tajemnicą zwiastowania. Nawet rozważając o Ogrodzie Oliwnym, o Golgocie i zmartwychwstaniu, stale powtarzamy słowa zwiastowania: "Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą". Różaniec jest tajemnicą Boga, który wkracza w życie Maryi, który Ją wybiera, powołuje na Najświętszą Matkę i na zawsze łączy z Jezusem. Wszystkie inne tajemnice to przecież dalszy ciąg tajemnicy wkraczającego w ludzki świat naszego Stwórcy. Mamy świadomość, że słowa Archanioła "Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą" były prorocze. Matka Boża żyła bowiem w świecie Heroda i jego żołdaków, samolubnych gospodarzy, zamykających przed Nią gospody w Betlejem. Żyła w świecie faryzeuszów, Piłatów, w cywilizacji, gdzie kobieta nie znaczyła wiele. A jednak łaska, którą otrzymała od Boga, była potężniejsza od wszystkich Jej przeciwników i wszelkich trudów Jej kobiecego życia. Słowa pozdrowienia "Pan z tobą" powtarza dziś Bóg do każdego z nas, ponieważ wszystkich powołuje i obdarowuje łaską. Człowiek może się tej łaski przestraszyć. Ale może też wykrzesać z siebie szczególnego rodzaju odwagę. Do każdego z nas bowiem, tak jak kiedyś do Maryi, skierowane są słowa: Nie bój się, bo znalazłeś łaskę u Boga.

Ile razy odmawiamy różaniec, tylekroć dotykamy tajemnicy zwiastowania, w której Bóg wkracza w życie Maryi, a także w nasze własne życie. To On powołuje nas do wiary, On dodaje nam otuchy. ...»


Różaniec modlitwą Jana Pawła II

S. Maria Anna Malicka OP

Od początku swego pontyfikatu Jan Paweł II, podobnie jak jego poprzednicy na Stolicy Piotrowej, zachęcał do odmawiania różańca. W dniu 29 października 1978 roku mówił do wiernych:

Różaniec „to modlitwa, którą bardzo ukochałem. Przedziwna modlitwa! Przedziwna w swej prostocie i głębi zarazem. [...] Można powiedzieć, że różaniec staje się jakby modlitewnym komentarzem do ostatniego rozdziału Konstytucji Vaticanum II Lumen Gentium, mówiącego o przedziwnej obecności Bogarodzicy w tajemnicy Chrystusa i Kościoła. Oto bowiem na kanwie słów Pozdrowienia anielskiego (Ave Maria) przesuwają się przed oczyma naszej duszy główne momenty z życia Jezusa Chrystusa. Układają się one w całokształt tajemnic radosnych, bolesnych i chwalebnych. Jakbyśmy obcowali z Panem Jezusem poprzez – można by powiedzieć – Serce Jego Matki. Równocześnie zaś w te same dziesiątki różańca serce nasze może wprowadzić wszystkie sprawy, które składają się na życie człowieka, rodziny, narodu, Kościoła, ludzkości. Sprawy osobiste, sprawy naszych bliźnich, zwłaszcza tych, którzy są nam najbliżsi, tych, o których najbardziej się troszczymy. W ten sposób ta prosta modlitwa różańcowa pulsuje niejako życiem ludzkim ...»


Tajemnice różańca

O. Jan Góra OP

To wszystko przyszło z zewnątrz i było darem Boga. To była wielka inicjatywa miłości ze strony Pana Boga. Otwartość Maryi i jej dyspozycyjność sprawiły, że dar Boży nie został zmarnowany. Maryja przyjęła ten dar i dzisiaj dzieli się nim z nami. Każdy ma swoje zwiastowanie i do każdego Pan Bóg wysyła anioła z dobrą nowiną o zbawieniu. Trzeba rozpoznać chwilę zwiastowania i przyjąć Boże przesłanie adresowane tylko do mnie....»


Różaniec jak róża

Julian Różycki OP, misjonarz z Japonii

Japonia po okresie prawdziwego wybuchu chrześcijaństwa – między przybyciem św. Franciszka Ksawerego (15 sierpnia 1549) a męczeństwem ostatnich szesnastu dominikańskich chrześcijan (1636) – stała się krajem zamkniętym aż do rewolucji Meidzi (1865). Przez ponad dwieście lat nie było na ziemi japońskiej ani kapłana, ani kościołów, ani ofiary Mszy św. Wydawało się, że chrześcijaństwo zostało w Japonii całkowicie wykorzenione. Płomyk wiary jednak nie zagasł. Ukryci chrześcijanie przechowywali obrazki ze św. Franciszkiem Ksawerym z tajemnicami różańca na owalu. Ten obrazek tajemnic różańca z recytacją podstawowych modlitw chrześcijańskich przekazywał płomyk wiary, nadziei i miłości. W różańcu przetrwało niezniszczalne, wieczne życie, które daje wiara. Różaniec ponadto ma szczególną moc przyprowadzania Japończyków do żywej wiary, do Jezusa. W mojej posłudze misjonarza przekonałem się, że Maryja jakoś wyjątkowo ukochała Japonię. Japończycy, którzy zaufali Matce Bożej, potocznie nazywają Ją Kami no Haha, czyli Matka Boża, albo Seibo Maryja, czyli Święta Matka Maryja....»


Tajemnice różańca

Rozważania różańcowe braci nowicjuszy 2011

Słowa wypowiedziane przez anioła zmieniają całe życie Miriam – młodej, niepozornej dziewczyny z Nazaretu. Jej „tak” – wypowiedziane nie bez lęku i wątpliwości – staje się zgodą na działanie Boga, tak jak On tego chce. Maryja oddaje się całkowicie w Jego ręce i zdaje na Jego wolę. Taka postawa staje się jednocześnie otwarciem na łaskę, na pełnię Bożego błogosławieństwa i szczególną bliskość z Panem. Do takiej bliskości zaproszony jest każdy z nas. Bóg od każdego z nas pragnie synowskiego zaufania i oddania się Jemu, tak by mógł nas wypełnić swoim błogosławieństwem, abyśmy w Nim składając całych siebie, jednocześnie mogli wszystko od Niego otrzymać....»


DOMINIKANIE W KRAKOWIE CZY W OPATOWCU?


W poszukiwaniu pierwszego Bractwa Różańcowego
w średniowiecznej Małopolsce

Tomasz Gałuszka OP

W ostatniej ćwierci XV w. przy klasztorach dominikańskich w Niemczech i we Włoszech, a także na Śląsku, Pomorzu Zachodnim oraz Kujawach prężnie rozwijał się ruch bractw różańcowych[1]. Można jednak zapytać czy podobna sytuacja miała miejsce w środowisku dominikanów krakowskich i generalnie małopolskich? Większość współczesnych historyków podejmujących to zagadnienie skłania się ku pozytywnej odpowiedzi na tę kwestię, choć równocześnie sygnalizują oni, iż problem ten nadal nie został definitywnie rozstrzygnięty i domaga się dalszego pogłębienia[2]. Całość bowiem wnioskowania opiera się jedynie na szesnasto- i siedemnastowiecznych źródłach oraz badaniach porównawczych, które nie tyle potwierdzają, co raczej czynią taką hipotezę prawdopodobną. Faktem zaś jest, że w dotychczas przebadanym materiale źródłowym dla okresu średniowiecza badacze nie natrafili na jakąkolwiek informację, by dominikanie z głównego konwentu Małopolski podjęli się jeszcze w XV w. dzieła propagowania Różańca i bractw różańcowych. ...»


Najmłodsi dominikanie o różańcu

W sobotę 21 sierpnia 2010 roku czternastu młodych mężczyzn otrzymało dominikański habit. Podczas uroczystej ceremonii, zwanej obłóczynami, zdjęli oni krawaty i marynarki, przywdziali białe habity oraz czarne kapy. Otrzymali też skórzane pasy i przypięte do nich różańce. A jakiś czas przedtem zechcieli ujawnić parę szczegółów ze swojego życia – tych, które, jak to sami określili, mówią o ich osobistej “przygodzie” z modlitwą różańcową. Oto niektóre z wypowiedzi: ...»


Różaniec – modlitwa prostoty i głębi

Cyprian Klahs OP

Różaniec w pierwszej kolejności oznacza sposób modlitwy, po drugie zaś jest to «narzędzie» do odmawiania tej modlitwy, czyli sznur paciorków odpowiednio podzielonych, na których liczy się wypowiadane formuły. Ta postać różańca, którą znamy dzisiaj nie powstała w jednym momencie lecz kształtowała się przez wieki, przechodząc przez różne etapy. ...»


Potęga modlitwy różańcowej

Jacek Salij OP

Zwyczaj powtarzania tych samych krótkich formuł znany jest w wielu religiach. Wystarczy sobie przypomnieć nasze liczne litanie, albo chociażby Psalm 136 z jego powtarzającym się refrenem «Bo Jego łaska na wieki». Również sznury z paciorkami do liczenia powtarzanych formuł modlitewnych lub medytacyjnych znane są w różnych religiach, np. w hinduizmie, buddyzmie, islamie, a również w Kościołach wschodnich ...»


Różaniec w dominikańskiej tradycji

Waldemar Kapeć OP

Początki modlitwy różańcowej w zakonie dominikanów nie są w publikacjach przedstawiane dość jasno. Chociaż zachowało się w tradycji Kościoła przekonanie, że to św. Dominik w XIII w. wprowadził Różaniec, to raz po raz spotykamy nowe publikacje, w których usiłuje się podważyć fakty. Literatury na temat modlitwy różańcowej jest bardzo dużo — od opracowań naukowych po książkowe pomoce do odprawiania Różańca. Warto więc na początku zasygnalizować choćby niektóre przykłady opracowań z dostępnej po polsku literatury, które odbierają św. Dominikowi Guzmanowi chwałę wprowadzenia nowej formy modlitwy różańcowej w miejsce odmawiania określonej liczby Pater noster i Ave Maria ...»


Tajemnice różańca

† Wawrzyniec Wawro OP

Różaniec święty to modlitwa kontemplacyjna. Choć ma charakter maryjny, jest modlitwą o sercu chrystologicznym, jak napisał Jan Paweł II w Liście apostolskim Rosarium Virginis Mariae. Przypomina i poddaje naszemu rozważaniu najważniejsze wydarzenia z życia Pana Jezusa i Jego Matki. Wydarzenia te zostały nazwane tajemnicami i podzielone na cztery części ...»


Początek strony